Το πρώτο μου ποιήμα:Σκοτάδι~

Το σκοτάδι, το μαγεμένο μου όνειρο.
Σκιές δεν υπάρχουν,μόνο σκέψεις.
Σαν να χάνομαι μέσα σε αυτές.
Μέσα στο σκοτάδι και στις σκέψεις.
Ποια η διαφορά;
Το ένα πιο σκοτεινό από το άλλο.
Οι αναμνήσεις των σκέψεων μου με πληγώνουν.
Με κάνουν να μην φοβάμαι το σκοτάδι.
Σαν πως μες στο σκοτάδι δεν γεννιόμαστε;
Σαν πως το νόημα της ζωής δεν είναι να ανακαλύψουμε
την κουκκίδα φωτός;
Το όνειρα σκιές με χρώματα.
Μαύρα χρώματα,χρώματα καρδιάς.
Χρώματα είναι και οι σκέψεις.
Η ουσία είναι να τα καταλάβεις.
Κάθομαι μες στο σκοτάδι.
Σκέφτομαι πως αυτό θα με κάνει να εκτιμήσω το φως.
Κάνω λάθος που ψάχνω να βρω αυτό το φως στους ανθρώπους;
Γιατί το μόνο που έχω αντικρίσει μέχρι τώρα είναι σκοτάδι.