Μην φύγεις,μπαμπά.

 Το να ξέρεις ότι το πιο αγαπημένο σου πρόσωπο δεν θα ζήσει όσο θα ήθελες εσύ να ζήσει πονάει πολύ.Δεν θα ζήσει τις χαρές μου,μα μήτε και τις λύπες σου.Δεν φοβάσαι τον θάνατο.Το βλέπω στα μάτια σου.Πάντα ένα γενναίο λιοντάρι ήσουν μπαμπά.Ένα λιοντάρι που με πάθος αγωνιζόταν για αυτά που θεωρούσε σημαντικά.Μου είχες πει μια μέρα ότι ο καλύτερος θάνατος θα ήταν να πέθαινες για εμένα.Αυτός ο θάνατος σου αξίζει.Με ηρωισμό,όπως με ηρωισμό έζησες όλη την ζωή σου.Το να πεθάνεις από κάτι αφαιρεί όλη την αξιοπρέπεια του θανάτου,μου λες.

 Προσπαθώ να απομνημονεύσω κάθε σου κίνηση.Τα μάτια σου,την ομιλία σου και τον τρόπο που όταν με πέρνεις αγκαλιά αισθάνομαι σαν ένα σπουργίτι που μέσα στην καταιγίδα βρήκε την φωλιά του.Είσαι το στήριγμα μου,πατερούλη.Η μεγαλύτερη μου δύναμη και η μεγαλύτερη μου αδυναμία.Είσαι το μεγάλο μου ιδανικό.Δεν αντέχω ούτε στην σκέψη ότι δεν θα ξαναμυρίσω το άρωμα σου.Η χειρότερη τιμωρία για εμένα θα είναι να θυμάμαι συνέχως το πράγματα που δεν προλάβαμε να κάνουμε μαζί.