Ακόμα θυμάμαι εκείνη την στιγμή...Την στιγμή που συνειδητοποίησα ότι η μόνη διέξοδος μου είναι τα βιβλία...Και τότε συνειδητοποίσα επίσης πόσο μόνη ήμουν.Ίσως αυτό να είναι επιλογή μου.Παρηγοριά μου ότι κάποια στιγμή και η δική μου η ζωή θα έχει happy end.Όπως στα βιβλία που διαβάζω.Όμως η πραγματικότητα με χτύπησε ξανά, υπενθιμίζοντας μου με απαλή φωνή ότι το happy end πρέπει να το δημιουργήσω μόνη μου & αυτό με φοβίζει τόσο πολύ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Και μένα τα βιβλία είναι η παρηγοριά μου ώρες ώρες. Ωραία είναι να χάνεσαι και να ταξιδεύεις στην πλοκή του βιβλίου και να ταυτίζεσαι με τους χαρακτήρες, είναι μια διέξοδος σε όλη αυτή την μίζερη πραγματικότητα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ απόλυτα.
ΑπάντησηΔιαγραφή